Eskileri tanırım, diyorlardı ki çalışırken zamanın senin için olmadığı ya da bir anlam ifade etmediği haftaları geçirmek zorunda bırakıp, hobi olarak yaptığın işleri aksatacak derlerdi. Hadi ordan canım derdim 
Fark ettim ki durum bundan ibaret, hafta içi dağılmış bir saatte eve gelip ( gelene kadar … istanbul abi yol muhabbeti işte ) yemek yiyorum sonra baktım ki saat 9 olu veriyor. Sonra oturup bir google reader turluyorum ama kafam o kadar dolu ki bırakıyorum. Açıyorum supernaturel başlıyorum izlemeye ( şu an favori dizim ) . Zamanın benim için bir anlam ifade etmediği bir zamanda uyuyorum.
Heh, zevk aldığım işi yapıp, meraklı ve zevkli insanlarla çalışıyorum. İyikide bu var he, yoksa nasıl çekilirdi bu döngü anlatamam valla…
Bu arada istanbulda servisde geçirdiğim bu zaman zarfında kitap okumaya sarmış bulunmaktayım saolsun günlük 90 dakikamı yiyen bir eylem. Şuan ne okuyorum Maya Kehanetleri tavsiye ederim gayet ilginç şeyler var içinde
Şimdilik 2011 ilk yazısını yazdım diyelim
Son Yorumlar