Her gün yeni bir şey öğreniyorum. Öğrendiklerimden ders çıkarıyorum hayatımın en yoğun yılını yaşadıktan sonra, yeni yoğun bir yıl geliyor, sanırım… Kafamı kaldıramadığım bir dönem oldu. Çok yoruldum diyebilirim. Heh! Bazı arkadaşlarım diyebilir ki “Bilgisayarının başındasın abi….” zaten fiziki yorgunluk olarak bahsetmiyorum arkadaşlarım, zaten fiziksel olarak bir sorunum yok biliyorsunuz ki ( 90kg’luk bir herif ). Beynim çok yoruldu…

Artık sona yaklaşıyoruz, üniversiteye girdiğimde 2010′da mezun olacaksın dediler, evet acısı güzeli, tatlısı ve hayatı öğrenme açısından çok farklı zamanlar geçirdim. Kendimin ne kadar değiştiğini şöyle bakınca görebiliyorum, iyimi bu değişim kötü kendim yorumlamak aslında içimden gelmedi, ama özümde iyi bir insanım sanırım ne olursa olsun Gökalp her zaman ki Gökalp.

Şimdi bir yeni yıl geldi, biraz bundan bahsedelim, hayattaki yolculuğumda başardığım şeyler var, ama kavuşamadığım şeylerde, Gökalp bunların peşinde koşacak yeni yılda da. Hala ulaşmaya çalıştığı nirvana noktasına çıkmaya çalışacak. (Hissediyor…)

Bir insan yeni yıldan ne beklemeli, bunu kendinize sorun… Sorun yeni yıla girmek değil, girdiğin yeni yılda geçen zamanı nasıl görebildiğine girmek sanırım…

Kazandığım tüm arkadaşlarıma saygılarımla…

Buradan küçük bir dipnot bırakacağım, bu yıla kafayı sıyırarak girdiğimiz Serbay conisine (yengemiz Tuğçe Hanım), yeni yılımı ilk kutlayan Ahmet espiri makinesine ( bunlar ev arkadaşlarım ) . Almanya’da olan saçlı arkadaşım Sefa’ya , project menim orta boy Hüs’e. Toure arabası olan – yanlış hatırlamıyorsam – Senem ve Candaş’a. Ders manyağı olan Yılmaz agaya, Orta boy poliyanna Alevciğe. Biçimsel dersini beraber çalıştığımız bana abi diyen Açelya’ya, ve şu aralar hayatıma başka anlamlar katan sevgilim Sariye hanım efendiye … heh unutmadan yücel denyosuna nerdesin oğlum sen??, unuttuğum arkadaş varsa kızmasın yav lütfen Bana verdiğiniz duygular için teşekkürü bir borç bilirim….